El triángulo de las Bermudas
Peazo serie a que acaba de estrear Cuatro!! Incrible, friki, rebuscada, paranormal, con dous chicos guapos… ¿Que máis se pode pedir? O mércores foi o primeiro capítulo, e xa estou viciada dende que levaba media hora de emisión. Imposible aparta-la mirada. A serie en cuestión é “El triángulo de las Bermudas”. É que non quero contar nada dela, porque seguro que a cago. É mellor vela. Polo visto non é unha serie, senon unha mini-serie de tres episodios. Unha pena, porque me pareceu realmente interesante…
A verdade é que me emocionou moito, pero ó mellor foi porque me sentía algo identificada. A miña vida podería meterse baixo o título de “O triángulo das Verduras”. Básicamente porque vivo con outras dúas amigas (desas que enchen a palabra de significado) e porque unha delas non para de traer verdura pa Santiago. Somos as tres de sempre, o triángulo. Antes éramos un cuadrado, pero a cuarta en discordia rematou a carreira e hai un ano que non a vexo… Iso non quita que nos acordemos dela (un biquiño para o noso Pitín de café sen azucre!). Bueno, o caso é que parece que estamos condeadas a comer revuelto de espinacas tódolos lunes á cea. As que sobran aprovéitanse o martes para a comida. Entre mércores e xoves xa rematamos tamén as acelgas que trae (sempre coa mítica salsiña de allada)…
O que eu vos diga… Somos o triángulo das Verduras!! E dende aquí reivindico o papel dos meus spaghetti e as miñas pizzas, ou polo menos o do brécol, os grelos e a tortilla de patacas! Jejeje