Archive for the 'Poesías' Category

Amic/Amat

Martes, Novembro 27th, 2007

keith_haring-amistad.jpg
Keith Haring - Amistad

Con só unha excusa cambias a cor do meu día.
Sinto que vés, que pasas, que antes de chegar xa marchas.
Que xogamos xuntos, pero ti xogas comigo.

Sei que non é xusto, ti tamén o sabes,
pero non che importa,
e a min só me importa ás veces.

Eu fago de tonta, e ti me deixas.
Constrúes novas paredes
para que poida seguir batendo coa testa nelas.

Escapas sen que saiba se volverás
porque xa sabes que eu si o farei
tan pronto oia os teus pasos preto de min.

Aínda que escape do meu destino
xa é tarde porque unha vez escapei del por ti
e agora estou pagando o castigo.

E vou ó mar a respirar novos poemas
pero alí non atopo a brisa marina,
senón o teu alento.

E me desalenta,
e volvo coller forzas para xurarme que non.
Desta vez non. Non te chamarei.

Quedarei aquí sentada. Esperando. Esperándote.
Coa noite escapando das miñas mans,
co soño roto e abrindo os ollos…

Non sexa que pases e non te vexa.

Mentres espero…
          Espero… Espero…
                    Espero… Espero…
                              Espero… Espero…

Espero a que volva o meu amigo de sempre

 

Llora

Sábado, Febreiro 10th, 2007

No lo dudes,

llora si lo necesitas,

porque el calor de las lágrimas

que caigan por tus mejillas

será más sincero

que cualquier otra caricia.

 

Llora, no lo dudes,

pero que nadie te vea.

Nunca dejes que se enteren,

que nadie sepa que flaqueas.

Escóndete en la soledad,

que nadie se dé cuenta.

 

Y aprovecha el mal momento

Para volver a sentirte vivo,

y como el ave fénix

resurge de lo que has sido.

No esperes nada de nadie,

Sólo puedes contar contigo.

Mi imbécil

Venres, Setembro 29th, 2006

Para o deínho.

 

 

¡Imbécil!
¿Cómo te atreves a dejarme
con esta sonrisa de tonta cada vez que me hablas?
¿Es que no ves que te quiero aunque lo niego,
que sólo respiro cuando te veo
y que si no me picas me muero?
Sé que lo sabes, que te pasa a ti también,
pero no quiero mover la ficha que puede arrancarte de vez
de mi vida, de mis sueños, de mi piel.
Porque sobre todo eres mi amigo.
Cambias mi ánimo con sólo aparecer,
te conviertes en el centro de todos mis pensamientos,
tú me das lo que quiero ser.
Vivo dentro de ti, escondida, sin que lo sepas.
tú vives en mi sonrisa, en mi mar
cuando sueño despierta.
Quédate conmigo, duerme a mi lado…
o vete, mi niño, pero lleva contigo
mi alma arrancada de cuajo.
Te buscaré en el reflejo del hielo en mi vaso negro,
vacío y con posos del licor café donde ahogo mis penas
con el miedo de no tenerte, mi cielo.
Porque sobre todo eres mi amigo