Archive for the ‘Politiqueos varios’ Category

Somos galegos, somos fortes

Sábado, Xullo 27th, 2013

Todos sufrimos aquela noite que se convertiu no día de Galiza máis triste da nosa historia despois de horas interminables de móbiles sonando sen ser contestados e de olladas case obsesivas á TVG. Todos enviamos mensaxes aos nosos máis achegados para asegurarnos de que os seus estaban ben. Todos nos botamos ás rúas a axudar como puidemos, fose moito ou pouco. Todos sentimos que un anaco de nós ía nese tren descarrilado.
Pero somos galegos. Somos fortes. Estamos afeitos a sobrepoñernos a mil traxedias grandes e pequenas, personais ou colectivas. E sempre temos a man a man doutro galego, a súa axuda. Disque somos desconfiados, pero sabemos traballar en equipo e dar todo o que temos polos outros. Tamén se di de nós que somos pechados e incultos, como lin en Twitter, pero os veciños de Angrois souberon salvar vidas nunha situación en que calquera quedaría paralizado polo medo, todos abrimos as nosas portas para axudar no que se puidese. Somos leais incluso aos descoñecidos cando nos necesitan.
E somos fortes, moi fortes, incriblemente fortes. Cando nos xuntamos non sumamos as nosas forzas: elevámolas á máxima potencia. Por iso sei que poderemos con isto, que as familias afectadas teræn detrás a toda Galiza para darlles folgos e ánimos cando os necesiten. Para darlles toda a nosa forza.
Paradóxicamente, é nestas situacións nas que a identidade nacional deixa de existir para converternos todos simplemente en personas (sen ningún tipo de distincións entre uns e outros) cando nos sentimos máis galegos. Porque esa é verdadeiramente a nosa esencia: somos galegos, somos fortes, solidarios, dispostos, empáticos, infinitamente humáns e xenerosos. Por iso cando o noso auténtico carácter sae á luz nos momentos difíciles é cando máis orgullosos e galegos nos sentimos.
Só espero que esta traxedia que nos azoutou sirva para que nos decatemos destes feitos e manteñamos ese espírito solidario e de unión que xa demostramos tantas veces. Que sexa o noso día a día é a mellor homenaxe que podemos facer a esas 78 personas, ás súas familias, a tódolos afectados e a todas esas personas que coabsúa actuación solidaria nos recordaron cal é a esencia dos galegos

Champán

Luns, Xaneiro 16th, 2012

Onte descorchei unha botella de champán que tiña na nevera dende había uns días. Estábaa gardando para abrila no mellor momento, e isto foi onte.

Xa pasaba da unha cando me enterei de que Fraga acababa de morrer, e estaba a piques de apaga-la luz e deixalo para a mañá seguinte, pero fixérame unha promesa. A min e ós milleiros de familias que perderon a un dos seus durante a Guerra Civil ou, o que é aínda peor, durante o franquismo.

Non me alegro de que morra ninguén (e menos se é un criminal coma el que aínda non foi xulgado nin pagou polos seus delitos), así que non brindei pola morte do vello cacique fascista, non… Brindei polo recordo de todas esas víctimas, algunhas asasinadas por orde da firma de Fraga, algunhas nas cunetas esperando que alguén desenterre os seus ósos, e case todos culpables de defender a democracia e a República escollida polo pobo do Estado español. Tamén brindei por tódalas mulleres que nos sentimos insultadas por el, polos que non crimos as súas mentiras cando foi a catástrofe do Prestige, polos que opinamos que pode ter nacido en Galiza pero que non é galego, polos que criticaron que se lle chame “pai da Constitución” ou “figura da transición á democracia”, polos que nin esquecen nin perdoan.

En honor de todos eles, e á vosa saúde.

Decepción

Luns, Marzo 2nd, 2009

Tiña esperanza, confésoo…

4 anos axiña pasan, espero…

Iberia non repartirá diarios hoxe

Xoves, Agosto 21st, 2008

<<La compañía Iberia no ofrecerá mañana a sus pasajeros ningún diario en ninguno de sus vuelos, por respeto a las víctimas del accidente de hoy en Barajas y a sus familiares, dijeron a EFE fuentes de esta compañía.


“Cuando los accidentes suceden en otros países, es diferente, pero en este caso, en que el suceso acapara varias páginas, simplemente no se reparte, señaló el portavoz.

Fuentes del diario ABC explicaron a EFE que, normalmente, cuando se produce un accidente de estas características fuera de España y sólo se le dedica una página, ésta se tapa, pero en el caso de mañana han avisado a la compañía aérea de que saldrán con 15 páginas dedicadas al siniestro.>>

Terra Actualidad – EFE
20-08-2008

Hoxe Madrid e As Palmas espertan coa resaca dun pesadelo que foi real. 153 vidas queimadas nun despegue, centos de familias que buscan o xeito de asimilar un loito inesperado. De novo, como xa acontecera no 11M, IFEMA  traxicamente convertido en centro neurálxico da información. E de novo, como xa acontecera daquela, o morbo é o criterio que decide se un detalle se convirte en noticia ou cae no olvido.

Recoñezo que aínda non lin os diarios de hoxe, pero se van na mesma liña que as edicións dixitais de onte, un aplauso para Iberia. Hai situacións nas que un lector/telespectador pode ser especialmente sensible a determinados contidos. Comezar as vacacións lendo no avións 15 páxinas adicadas a como morreron 153 persoas afogadas a véspera no aeroporto no que te atopas, pois creo que non é prato de gusto para ninguén.

Pero volvendo ó tema, non quero repetir todas esas citas que se reproducían nas webs dos principais diarios do estado (seguro que xa todo o mundo os viu). Testemuñas e máis testemuñas da dor, do loito, da desesperación, da impotencia… Pero polo visto, iso é o que queremos ver os lectores, ¿non si?

¿Ata que punto é iso información? ¿Non se convirte xa en desinformación? ¿Quen pensa nos horarios infantís? Lembro que, pouco despois do bombardeo de sangue e feridas que se fixo nos medios españois co 11M, fun facer unha reportaxe sobre como viviran os nenos de distintas idades a visión de imaxes tan impactantes. Moitos dicían que tiñan pesadelos ou que non puideran durmir durante uns días, outros falaban da morte aínda sen entendela, ou de que pensaban que era unha peli de medo e lles pediran ós pais que cambiasen de canal, de xente que coñecían e que se salvara polos pelos… Cando lles preguntei se lles gustara ver aquelas imaxes na tele e nos diarios, todos contestaron con voz baixa e sen dubidar: non.

A min tampouco me gusta. Cando se fala de máis de cen mortos todo o mundo entende o alcance da traxedia, e non precisamos (polo menos eu) ver a cara queimada dun ferido na padiola antes de entrar á ambulancia. Hoxe os nenos manexan internet coma os cativos da miña xeración manexabamos o Super Mario Bross.  Así que, por favor, teñamos coidado co que poden ver e non entender. Os pasaxeiros de Iberia son especialmente sensibles hoxe, pero non nos esquezamos dos pequenos.

Os coches que berran

Venres, Marzo 7th, 2008

Hoxe non fun traballar porque levo dous días con febre. Ó mellor é por mor de tanta campaña electoral, tanto anuncio, e tanto coche que berra…

É que teño un trauma eu cos coches eses que levan altofalantes e que van berrando pola rúa: VOTA PEPÉ!! VOTA PESOE!! SÍ, SÍ, IZQUIERDA UNIDA SÍ!! VOTA… BENEGÁ!!! ¿De verdade pensan que van conseguir máis votantes molestando mentres intentas botar unha soneca ou escoitar a radio?  Eu a verdade é que este ano seguín pouco a campaña, e como xa votei (ó estar lonxe da terra tiven que decidirme antes, non sen esforzo), pois tampouco me molestaron tanto. Xa sei que sempre falo dos coches que berran cando hai campaña, pero é que (ademáis do devandito trauma) teño unha teoría sobre eles…

Os coches que berran non teñen o obxectivo de captar votantes, senón simplemente de molestar, crear ese ambiente de debate e de “¿Ti a quen vas votar? Non cho digo, que o voto é segredo de Estado!”. Se vos fixades, ás veces anuncian mítins, pero en moitas ocasións só piden o voto para os seus candidatos.

En fin, que agora xa é tarde, pero creo que nas próximas eleccións collerei unha libretiña na que irei apuntando cantas veces escoito o coche que berra de cada partido, e ó final, se teño dúbidas á hora de votar, votarei ó que menos molestase durante a campaña.

El equipo del país

Luns, Xuño 18th, 2007

Onte saín tarde de traballar, tan tarde que aínda me deu tempo a atura-las palmas e o “Campeones, campeones, oe oe oe” dos merengóns do traballo. E por se non chegase con eles, ó saír á rúa había media ducia máis de madridistas co himno soando a todo trapo a través das ventás abertas dos seus coches, polas que asomaban bandeiras blancas xigantes co escudo do clube. ¡Que pena que non gañase a Liga o Barça!

Pero o peor veu cando xe levaba medio camiño percorrido. Estaba a punto de cruzar nunha rúa céntrica, cando se empezaron a escoitar uns berros achegándose: “Viva el Madrid, puta Catalunya!”.  E cada vez máis preto: “Viva el Madrid, puta Catalunya!”. E máis preto…

Entón, unha rapaza que ía polo outro lado da estrada encarouse cos tres mozos que viñan cantando iso.
-Ei, parad! Soy catalana, y me estáis insultando!

Xa podedes imaxinar como seguiu a ‘conversa’… Eu apurei o paso para deixalos atrás canto antes, escoitando como os berros iniciais eran substituidos por enérxicos “Viva España! Viva España, coño!”. Un home se achegaba á trifulca para poñer un pouco de paz, e non había ninguén máis polas rúas a esa hora. Supoño que todo quedaría nun incidente sen ningunha importancia…

O resto do camiño a casa fun pensando en esa manía de mesturar o deporte coa política. Recoñezo que eu tamén o fago, que son anti-merengue e que non creo niso do “equipo del país”, nin troulas polo estilo… en parte por xente coma os tres mozos de onte. Porque para celebrar un triunfo do meu equipo non precisaría atacar a Madrid nin a ningunha outra cidade. Quero pensar que o que movía a estas tres persoas onte eran o alcol e a emoción incontible do momento…

Deporte e política deberían ir separados. E se non, que tomen exemplo de Pontevedra: o Concello aínda debe os cartos prometidos ós equipos dende hai máis dun ano, e iso non foi obstáculo para que esta tempada ascendesen o Teucriño, o Leis de futbol sala e a Sociedad Gimnástica de atletismo. Foi pena do Pontevedra, que a pesar de contar co maior apoio, non foi quen de ascender a Segunda… Outro ano será.

Comeza a campaña!

Venres, Maio 11th, 2007

mafalda_elecciones.gif

Acabo de poñer a TeleGaita para ver o inicio da campaña electoral… Touriño en Ourense, Quintana en Santiago, Rajoy non sei onde (é que me desconcentraba e tiven que baixar o volume)…

Hai unha cousa que me gusta moito das campañas: os discursiños que largan os políticos en canto ven o piloto vermello das cámaras encendido e enfocándoos. Non sei para que se fan os mitins, se total o discurso vén a ser o mesmo para todos, con ese ton e medio berrando:
“Porque no noso partido estamos ó lado dos votantes e das votantas, gobernaremos os concellos e concellas para tódolos galegos e galegas. Porque estamos ó lado da xente, e compartimos as súas preocupacións. Nós gobernaremos para todos e para todas, coa máxima honestidade”.
¡¡Mira que me raia que teñan que facer o masculino e o feminino de cada adxecivo ou sustantivo susceptible de variación!! ¡Que pesadiños! ¡Vaia moda do carallo!

En Pontevedra este ano estará interesante. ¿Que fará Telmo Martín? ¿Volverán facer coalición BNG e PSOE? ¿Quen acabará no sillón que actualmente ostenta Lores? Todo isto e moito máis ¡¡despois da publicidade electoral!!

Pero, sen dúbida, o que máis odio das campañas electorais é que sempre coinciden en época de exámenes ou en datas previas. ¿Sabedes o que é estar intentando chapar un tocho de folios fotocopiados cunha letra que non entendes e que a través das ventás se empece a escoitar de fondo o himno do PP? ¡Pirí, pirí, piriririrí, pirí, pirí, piriririríííí…!

Menos mal que son só dúas semanas. Tempo abondo para pensar a quen vou votar.

Aznar e o viño

Venres, Maio 4th, 2007

aznar.jpg
“A mí no me gusta que me digan ‘no puede ir usted a más de tanta velocidad, no puede usted comer hamburguesas de tanto, debe usted evitar esto y además a usted le prohíbo beber vino”
José María Aznar

 

Lin esta mañá en 20minutos que Aznar defendeu en Valladolid o consumo moderado de viño. Vale, ¿e que? ¿Que ten iso de noticia? Menos mal que xa espertara ás 7 e media, xusto a tempo para escoitar as declaracións na SER.

Para ser un pouquiño máis fieis á realidade, poderiamos dicir que o que fixo míster Ánsar foi cuestionar as campañas da DGT e rirse delas como un borracho prepotente. Hai que ser rastreiro, indecente e egoísta para dicir o que dixo.

O moi cabrón riuse dos paneis que se ven polas estradas, nos que a DGT lembra o seu lema, ‘No podemos conducir por ti’. “”¿Y quién te ha dicho que quiero que conduzcas por mí?”. Porque a un tipo tan importante coma el, ninguén lle pode dicir o que ten que facer, “o cuánto tengo que beber” se non fai mal a ninguén. ¡E a xente aplaudindo! É que hai que ser gilipollas…

O problema, señor Aznar, é que conducindo borracho non só pode facer dano a alguén, senón que pode matalo… E perder o carné, que supoño que será o que máis lle importe, vendo como actuou durante a invasión de Iraq, por exemplo.

Oxalá non pase nunca, pero me gustaría saber como se sentiría Ánsar se un borracho que ‘vai ben’ (segundo a súa particular valoración) tivese un accidente e o seu fillo se vise implicado e palmase sen ter culpa de nada. Quizais se resignaría e o calificaría como ‘danos colaterais‘, ¿non?

Só me gustaría lembrar que os accidentes de tráfico matan cada ano a moita máis xente que os atentados de ETA. ¡Canta merda e canta hipocresía xunta! ¡Un pouco de respecto pola xente, por favor!

Puto tráfico

Venres, Abril 27th, 2007

.atasco.jpg.

Estou cabreada. Veño feita unha furia. Estou farta do puto tráfico de Pontevedra. ¿Hai algún tipo de ordeanza municipal que obligue a sacar o coche á rúa os días que cae unha gota de chuvia do ceo? ¿Multan se non o sacas?

Hoxe tiven que intentar atravesa-la cidade co coche (por necesidade), pero xa aprendín a lección: é mellor cargar cun peazo maletón e mollarse antes que ir motorizado. É desesperante, xa non só polo mal organizadas que están as direccións nesta cidade, senón porque a xente é imbécil. ¿Que pasa? ¿Vas pasar voando por riba do atasco se lle das ó claxon? ¿Non entenden que o único que fan pitando é levantar dor de cabeza ó resto de conductores e poñelos de mal humor? ¿Ou é que pensan que a xente provoca os atascos porque lle mola escoitar a radio no coche?

En Pontevedra, como vos dicía, temos un problema coas direccións. Non sei a quen se lle ocorreu algún día facer unidireccionais a metade das rúas, e as veces veste obligado a dar unhas voltas impresionantes para retroceder douscentos metros. O mellor exemplo é a rúa onde está o Hospital Provincial: só se pode ir en sentido descendente porque anchearon as beirarrúas. As ambulancias que veñen dende máis abaixo teñen que dar volta para poder acceder á entrada de Urxencias. ¿En que cabeza con algo de materia gris cabe iso?

Supoño que nas vosas cidades pasará o mesmo. Os políticos deberían pensar nisto agora que están aquí as municipais, podería ser un punto importante na campaña de alguén. Non sabedes como se pon Pontevedra a nada que chova, é algo imposible… A min acábame coa paciencia.

Que levanten o dedo as señoras!!

Sábado, Abril 7th, 2007

lepen.jpg.

Na imaxe vemos ó candidato ás presidenciais francesas Jean-Marie Le Pen amosando o mellor anticonceptivo: o dedo.

Conta Elpais.com  que o ultradereitista, nun acto no que os distintos candidatos explicaban as propostas do seu programa para as mulleres, aconsellou a masturbación como método para evitar embarazos non desexados. Moi listo o señor este, si… ¡Ai, se alguén tivese feito ese descubrimento nos tempos da súa nai…! Seguro que moita xente viviría agora máis tranquila.

E por certo, ¿que pensará Ségolène ‘Zapatera’ Royal sobre estas declaracións? Pola cara da foto tampouco parece que estea moi en desacordo… Jejeje

.royal.jpg.